küçük

Bahasa Turki

küçük _[tr]

Etimologi

Serapan utuh dari bahasa Turki Ottoman كوچك (küçük, “kecil”), dari bahasa Turkik Kuno kiçig (𐰚𐰃𐰲𐰏, “kecil”).

Adjektiva

1. kecil; mini:

   küçük bir köpek parkta oynuyor

   anjing kecil bermain di taman

Bahasa Lampung Api

küçük _[ljp]

Verba

1. pucuk

   wat kucuk bulung kikim ti huma sina

   ada pucuk daun singkong di ladang itu