ngigo

Bahasa Betawi

ngigo _[bew]

Verba

1. mengigau

   tidurnya ngigo ngocéh déwékan

   tidurnya mengigau berbicara sendirian

Bahasa Indonesia Peranakan

ngigo _[pea]

Nomina

1. mengigau
   • Tjoe Bou San Pembalesan Kedji, Sin Po, hlm. 114

     goea bolehnja keh orang ngigo denger loe poenja omong.