ai

Bahasa Indonesia

ai _[id]

Partikel

1. kata seru untuk menyatakan heran dsb.:
   ai, dari mana kauperoleh bunga-bunga itu?

Rujukan

• “ai” di Kamus Besar Bahasa Indonesia, edisi VI (Daring), Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan Dasar dan Menengah Republik Indonesia, 2016.

Bahasa Bali

ai _[ban]

Nomina

1. matahari

Bahasa Dusun Deyah

ai _[dun]

Adverbia

1. jangan

   ai kuman wadai bari sio

   jangan makan kue basi itu

Bahasa Iban

ai _[iba]

Nomina

1. air

Bacaan lanjutan

• Adelaar, K. A. (1992) Proto-Malayic: The reconstruction of its phonology and parts of its lexicon and morphology‎, Canberra: The Australian National University
• Asmah Haji Omar (1977), “The Iban Language”, dalam The Sarawak Museum Journal, volume XXV, number 46
• Smith, A. (2017) The Languages of Borneo: A Comprehensive Classification, University of Hawai‘i at Mānoa

Bahasa Kanayatn

ai _[knx]

Nomina

1. air

Bacaan lanjutan

• Smith, A. (2017) The Languages of Borneo: A Comprehensive Classification, University of Hawai‘i at Mānoa

Bahasa Mekwei

ai _[msf]

/aji/

Nomina

1. m

   Kat ai nmo su Markus.

   Nama bapak saya Markus.

Bacaan lanjutan

• Siti Marsitha Iribaram; Sitti Mariati; Neni Sihombing. (2017). Kamus Dwibahasa: Bahasa Mooi - Bahasa Indonesia. Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan, Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Balai Bahasa Papua: Jayapura.

Bahasa Melayu

¹ ai _[ms]

Nomina

1. (Kampar) hari

² ai _[ms]

Nomina

1. (Rokan Hulu) air

Bahasa Orang Rimba

ai _[kvb]

Verba

1. air

Bahasa Palembang

ai _[mui-plm]

Interjeksi

1. kata seru untuk menandakan keheranan

Bahasa Sumbawa

ai _[smw]

Nomina

1. air

Rujukan

• ABVD; Bahasa Sumbawa

Bahasa Tetum

ai _[tet]

Nomina

1. pohon
2. kayu

Bahasa Vietnam

ai _[vi]

Suara^ⓘ

Pronomina

1. siapa

Bahasa Yami

ai _[tao]

Nomina

1. kaki