bubuh

Bahasa Indonesia

bubuh _[id]

1. (mdt) · ⇢ membubuh
2. (mdt) · ⇢ membubuhi
3. (mdt) · ⇢ membubuhkan
4. (mdt) · ⇢ bubuhan
5. (mdt) · ⇢ pembubuhan

Bacaan lanjutan

• “bubuh” di Kamus Besar Bahasa Indonesia, edisi VI (Daring), Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan Dasar dan Menengah Republik Indonesia, 2016.

Bahasa Palembang

bubuh _[mui-plm]

Verba

1. tambah

   payo bubuh pempeknyo, jangan semon-semon

   ayo tambah pempeknya, jangan malu-malu

Pelafalan

• [bʊ.bʊ(h)]
  • Suara^ⓘ

Entri turunan

• mubuh

Ragam bentuk

• bubu