mempunyai
Bahasa Indonesia
[sunting]mempunyai [id]
Verba
mempunyai (me- + punya + -i; pasif: dipunyai, kupunyai, kaupunyai, transitif: punyai, imperatif: punyailah)
- memiliki; menaruh:
- 1950, Kementerian Komunikasi dan Digital, 20 Mei Pelopor 17 Agustus, Jakarta: Kementerian Penerangan Republik Indonesia, halaman n.d:
- Djaman itu Sekolah Dokter Djawa masih bertingkat rendah dan hanja mempunjai 3 kelas tahunan, sedangkan bahasa pengantar ialah bahasa Melaju.
- [Jaman itu Sekolah Dokter Jawa masih bertingkat rendah dan hanya mempunyai 3 kelas tahunan, sedangkan bahasa pengantar ialah bahasa Melayu.]
perguruan itu mempunyai lima buah fakultas
Terjemahan
Bacaan lanjutan
- “mempunyai” di Kamus Besar Bahasa Indonesia, edisi VI (Daring), Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan Dasar dan Menengah Republik Indonesia, 2016.
