mengaibkan

Bahasa Indonesia

mengaibkan _[id]

Verba

mengaibkan (me- + aib + -kan ; pasif: di-, ku-, kau-, transitif: aibkan, imperatif: -lah)

1. mempermalukan:
   olok-olok mereka itu dianggap mengaibkan dirinya
2. mencela; menodai (nama baik):
   janganlah suka mengaibkan orang

Terjemahan

mengaibkan

Bacaan lanjutan

• “mengaibkan” di Kamus Besar Bahasa Indonesia, edisi VI (Daring), Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan Dasar dan Menengah Republik Indonesia, 2016.