menjujah

Bahasa Indonesia

Verba

menjujah (me- + jujah; pasif: ku-/kau-/dijujah, terjujah, transitif: jujah, imperatif: -lah)

1. memfitnah dengan menjelekkan nama orang lain:
   menjujah adalah perbuatan kejam

Terjemahan

menjujah

Bacaan lanjutan

• “menjujah” di Kamus Besar Bahasa Indonesia, edisi VI (Daring), Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan Dasar dan Menengah Republik Indonesia, 2016.