pinggang

Bahasa Indonesia

pinggang _[id]

Nomina

1. bagian tubuh antara perut dan dada (di sebelah belakang atau di sisi)

Entri turunan

Daftar turunan kata pinggang

Frasa mengandung kata pinggang

Turunan frasa kacak pinggang

Turunan frasa kecak pinggang

berkacak pinggang

berkecak pinggang

bertolak pinggang

bercekak pinggang

berpinggang

peminggang

pinggangku

pinggangmu

pinggangnya

sepinggang

pinggangnja

Tolong pilah secara manual ke bawah subjudul yang relevan dengan menggunakan {{kotak daftar}}

Sinonim

• buah pinggang, ginjal

pinggang

Bacaan lanjutan

• “pinggang” di Kamus Besar Bahasa Indonesia, edisi VI (Daring), Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan Dasar dan Menengah Republik Indonesia, 2016.

Bahasa Baduy

pinggang _[bac]

Nomina

1. pinggang

Bahasa Banjar

pinggang _[bjn]

Suara^ⓘ

Nomina

1. pinggang

Bahasa Betawi

pinggang _[bew]

Suara (Bekasi)^ⓘ

Nomina

1. pinggang

Bahasa Mandailing

pinggang _[btm]

Nomina

1. pinggang

Bahasa Orang Rimba

pinggang _[kvb]

ping‧gang

Nomina

1. pinggang